4 - « ابن جرير طبرى » در تفسيرش با سند خود از « سعيد بن جبير » و با سند ديگرى از « عمر بن شعيب » نقل مىكند كه منظور از اين آيه ، هى قربى رسول اللَّه ( نزديكان رسول خدا مىباشد ) ( 1 ) . 5 - مرحوم طبرسى مفسر معروف از « شواهد التنزيل » حاكم حسكانى كه از مفسران و محدثان معروف اهل سنت است از « ابى امامه » باهلى چنين نقل مىكند : پيامبر اسلام ص فرمود : ان اللَّه خلق الانبياء من اشجار شتى ، و انا و على ( ع ) من شجرة واحدة ، فانا اصلها ، و على ( ع ) فرعها ، و فاطمة ( ع ) لقاحها ، و الحسن و الحسين ثمارها ، و اشياعنا اوراقها - تا آنجا كه فرمود - لو ان عبدا عبد اللَّه بين الصفا و المروة الف عام ، ثم الف عام ، ثم الف عام ، حتى يصير كالشن البالى ، ثم لم يدرك محبتنا كبه اللَّه على منخريه فى النار ، ثم تلا : * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً ) * : « خداوند انبياء را از درختان مختلفى آفريد ، ولى من و على ع را از درخت واحدى ، من اصل آنم ، و على شاخه آن ، فاطمه موجب بارورى آن است ، و حسن حسين ميوه‌هاى آن ، و شيعيان ما برگهاى آنند . . . سپس افزود : اگر كسى خدا را در ميان صفا و مروه هزار سال ، و سپس هزار سال ، و از آن پس هزار سال ، عبادت كند ، تا همچون مشك كهنه شود ، اما محبت ما را نداشته باشد خداوند او را به صورت در آتش مىافكند ، سپس اين آيه را تلاوت فرمود : * ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) * » . جالب اين كه اين حديث آن چنان اشتهار يافته بود كه شاعر معروف كميت در اشعارش به آن اشاره كرده ، مىگويد : وجدنا لكم فى آل حاميم آية تاولها منا تقى و معرب ما براى شما ( خاندان پيامبر ص ) در سوره‌هاى حاميم آيه اى يافتيم . كه گروه تقيه كننده آن را تاويل كرده ، و گروه آشكار كننده آن را آشكارا

--> ( 1 ) تفسير طبرى جلد 25 صفحه 16 و 17 .